Taksi kapıyı açar açmaz içimdeki tat patlıyor. Dudaklarım önce tuzlu, sonra tatlı. Seni içeri çekip odaya varmadan üzerime atıyorum. Parmaklarım gömleğinin düğmelerini koparırcasına açıyor, dilim boynunda kayıyor. E-5’ten Marmara Park yönüne giden yol bile kısa kalıyor bu telaşta.

Şu an Cumhuriyet Mahallesi’ndeki evimdeyim. Gürpınar’dan beş dakika, TÜYAP’tan on dakika. Akşamüstü geldin mi kapıdan içeri girer girmez her şey hazır. Zaten tat hâlâ dilimde.