Beylikdüzü

Merhaba, ben Melike. Yakuplu’ya inen E-5’in uğultusuyla Marmara Park’ın ışıkları arasında kendimi kaybetmek yerine, birinin nefesini çalmak için buradayım. Gençliğimin verdiği kıvraklıkla seni karşımda gördüğüm an, aramızdaki mesafe hızla eriyor; tenime değen sıcaklık, kalabalığın içinde sadece ikimize ait bir anı yaratıyor. Bu buluşma, senin isteklerinle şekillenecek. İster Gürpınar sahilinde kısa bir kaçamak, ister TÜYAP civarında …

İşte tam o iş çıkış saatinde bütün yorgunluğum bir anda başka bir şeye dönüşüyor, kapıdan girer girmez üzerime yapışan eller ve aynı anda dört dudak arasında eriyen dilimle kendimi kaybediyorum. Gecenin en güzel kısmı da o an başlıyor; ağzımda bıraktıkları tat, tenimde gezinen parmaklar ve birbirimize dolanmış vücutların ritmiyle saatler su gibi akıyor. Benim için …

Cumhuriyet Mahallesi’nden E-5’e doğru inerken hafta sonu telaşını geride bırakıyorum. Gürpınar’ın dar sokaklarından Marmara Park’ın ışıklarına uzanan bu rotada her adım yeni bir beklenti taşıyor. Yakuplu’nun sessizliği bile artık gergin bir beklentiyle doluyor. İçeri girdiğinde ilk duyacağın şey sadece fısıltılar olacak. TÜYAP’ın kalabalığından uzak, kendi temposunda ilerleyen bir geceye hazır ol. Kapıdan çıkarken geriye sadece …

Kapı aralığından içeri girdiğimde ilk hissettiğim şey ellerimin o anki sıcaklığı. Deri gibi yumuşak, parmaklarım tenine değdikçe bedeninin nasıl kıvrıldığını fark ediyorum. Beylikdüzü’nde, Cumhuriyet Mahallesi’ndeki evimde, ışığı kısık tutuyorum; çünkü gözlerim değil, dokunuşlarım konuşsun istiyorum. İki saatlik randevularda tempo kendiliğinden yükseliyor. E-5’e yakın olduğum için Yakuplu ya da Gürpınar’dan gelen misafirlerimi çabuk ulaşıyorum. Akşam üstü …

İçimi kaplayan o kavurucu sıcaklıkla kapıyı açtığımda, dışarıdan gelen serin hava bile tenimde titreme yaratıyor. Beylikdüzü’nün E-5’e bakan yüksek katlarında, Marmara Park’ın ışıkları uzaktan parıldarken, vücudumun her kıvrımı davetkâr bir şekilde ortaya çıkıyor. Cumhuriyet Mahallesi’nden Yakuplu’ya uzanan bu geniş semtte, Gürpınar sahilinin rüzgârı bile tenimdeki ateşi söndüremiyor; tenimin koyu tonları, kalın dudaklarım ve kıvrak hareketlerimle …

Ben Behrem, iş çıkışlarında nefesim hızlanan, E-5’in bitmek bilmeyen ışıkları arasında eve koştuğum bir kadın. Cumhuriyet Mahallesi’nde kaldığım daireme doğru yürürken bile içimde kıpırtılar başlıyor; senin kapımı çalacağını bilmek yetiyor. Marmara Park’tan Gürpınar’a uzanan yolları, Yakuplu’nun sessiz sokaklarını tanırım. Akşamın geç saatlerinde kapımı aralayıp içeri girdiğinde, günün yorgunluğunu sırtımdan indirir gibi yavaşça soyunuyorum. Ellerim bedenini …

Ben Afitap. E-5’ten akıp geçen ışıkların altında, işten çıkmış adımların hâlâ yorgun olduğu saatte, üzerimdeki o hafif lavanta kokusuyla kapıyı aralıyorum. Beylikdüzü’nde, Marmara Park’ın ışıklarını geride bırakıp Mavişehir’in sessiz sokaklarına dalıyoruz; Yakuplu’nun ara sokaklarında bile duyulabilen kalp atışlarımız, kumaşın altında yavaşça hızlanıyor. Üstüme dolanan ipek kumaşın altında, tenimdeki sıcaklık seni davet ediyor. Ellerin belimde gezinirken, …

Gece yarısı Gürpınar sokakları hâlâ nemli; TÜYAP ışıklarını geride bırakıp kapıyı aralıyorum, koridorun loşluğu tenimi okşuyor. Yatağın kenarında oturuyorum, parmak uçlarım çarşafa sürtünürken kulağımda sadece kapının yavaşça kapanma sesi var. İçimden geçen tek şey, o kapıdan giren birinin sıcak nefesinin boynumda dolaşması. Parmaklarım göğsümde geziniyor, tenimde bıraktığı izleri hissedecek bir çift elin özlemiyle kıpırdanıyorum. E-5’in …

Her kapıyı açmıyorum; sadece davetimi hak edenlerin geldiği bir sınırım var. Asansörde dört kat sürerken, dudaklarımı ıslatıp “şimdi sıra sende” diye fısıldayacağım. Cumhuriyet Mahallesi’nden Marmara Park’ın ışıkları, E-5’in uğultusu eşliğinde eve gelirsen, her dokunuşu yavaşlatıp hızlandıracağım. Dilim boynunda gezinirken, omurgandan aşağı kayıp en derin yerine ulaştığında titremeni bekleyeceğim. Gecenin ritmini benimle birlikte kır, sonra yeniden …

Seni sabahın ilk ışıklarıyla yataktan kaldırmadan önce, parmaklarım teninde yavaşça dolaşıyor. O sessizlikte tek duyduğun şey kendi nefesinle benimkisi. Cumhuriyet Mahallesi’nden kalkıp Marmara Park yönüne inerken bile aklımda sadece o dokunuş kalıyor. Ben Esin, üniversitemin kitaplarıyla dolu çantamı E-5’in köşesine bırakıp, geceyi seninle geçirmeye geliyorum. Yakuplu’dan geçerken bile içimde hâlâ o sıcaklık var. Akşamın geç …